صفحه اصلی > مقاله ها 


  چاپ        ارسال به دوست

بیماری آنفلوانزا

بیماری آنفلوانزا:................................................................................................               
تعریف: آنفلوانزا بیماری ویروسی حاد دستگاه تنفسی است که باتب، سردرد، درد عضلانی، تعریق، آبریزش بینی ،گلودرد و سرفه تظاهر میکند. سرفه اغلب شدید و برای مدتی طولانی ادامه می یابد ولی سایرنشانه های بیماری بعد از۲ تا 7روز خود به خود بهبود پیدا میکند. شناسایی بیماری معمولاًبراساس مشخصات اپیدمیولوژیک آن صورت گرفته و موارد تک گیرآنرا فقط با کمک روشهای آزمایشگاهی میتوان تشخیص داد. آنفلوانزا درافراد مختلف ممکن است ازسایر بیماریهای ویروسی دستگاه تنفس قابل تشخیص نباشد. اشکال بالینی بیماری متفاوت بوده و ممکن است نشانه هایی مثل سرماخوردگی، برونشیت،پنومونی ویروسی و بیماریهای حادغیرقابل افتراق دستگاه تنفسی را نشان میدهد. اختلالات دستگاه گوارش (تهوع،استفراع واسهال) نیز بروز میکند ولی درکودکان ممکن است همراه با نشانه های ریوی باشد، درهمه گیری آنفلوانزا با سوشهای ویروس A(H1N1)و B  در حدود ۲۵% کودکان درمدرسه ها مبتلا به عوارض گوارشی شده اند.

عامل عفونت:                                                                             

ویروس آنفلوانزا از خانواده ارتومیکسوویرویده است که سه تیپ A ، B و C دارد. آنفلوانزای تیپ A بازیرگونه های (H2N2, H3N2, H1N1) توانسته بیماری را ایجاد نماید. تیپ B ویروس با میزان کمتری مسئول ایجاد همه گیریهای منطقه ای یا گسترده و تیپ C در ایجاد موارد تک گیر و همه گیری های کوچک موضعی نقش داشته است. ایجاد زیرگونه های کاملاً جدید آنتی ژنی (Antignic shift) درفواصل نا منظم وتنها برای ویروسهای آنفلوانزا اتفاق میافتد و همین تیپهای ویروسی جدید هستندکه جهانگیری های بیماری را بوجود می آورند. این ویروس ها نتیجۀ ترکیب غیر قابل پیش بینی آنتی ژنهای ویروسهای آنفلوانزای انسان با ویروسهای آنفلوانزای خوکی و یا پرندگان می باشند. تغییرات نسبتاً جزئی آنتی ژنی (Antignic drift) در ویروسهای A و B به طور دائم همه گیریهای مکرر و منطقه ای را ایجاد می کند و باعث می گردد که سالیانه ترکیب واکسن آنفلوانزا عوض شود.

روش انتقال:................................................................................................................
مهمترین راه انتقال ویروس در محیط های بسته پر جمعیّت مثل سرباز خانه ها ، مدارس و .... از طریق هوا می باشد. از آنجا که ویروس آنفلوانزا ممکن است ساعت ها در شرایط سرد و رطوبت که در محیط وجود دارد زنده بماند باعث انتقال ویروس از طریق ترشحات آلوده نیز مي شود .

دوره کمون:
این مدّت کوتاه بوده و معمولاً بین۱تا ۳روز است.

دوره واگیری:
دفع ویروس احتمالاً در بالغین بین۳ تا  ۵ روز بعد از بروز نشانه های بالینی بیماری و درکودکان تا۷روز بعد از آن ادامه خواهد داشت.

یافته ها و علائم بالینی:.............................................................................................
آنفلوانزای بدون عارضه:.........................................................................................
آنفلوانزای بدون عارضه به طور مشخص با حمله ناگهانی علائم بعد از یک دورۀ کمون۱تا۳روزه شروع می شود. بسیاری از بیماران می توانند زمان شروع علائم را ذکرکنند. علائم عمومی غالب بوده وشامل تب،لرز،سردرد،دردعضلانی،بی حالی وبی اشتهایی میباشد. معمولاًدرد عضلانی یا سردرد بیشترین علامت مشکل ساز است وشدت آن مرتبط با اوج تب است . درد عضلانی ممکن است دراندامها و یا عضلات ناحیه پشت دیده شود. درکودکان درد عضلات ساق پاممکن است به طور واضحی وجود داشته باشد. در مفاصل به طورشایع دیده میشود. درد شدید درعضلات چشم میتواند به وسیله نگاه کردن به اطراف تشدید شود . علائم چشمی دیگر شامل اشک ریزش و سوزش چشم است.  علائم عمومی معمولاًبه مدت۳روز باقی می مانند.
علائم تنفسی شامل سرفه خشک، درد شدیدگلو، انسداد و ترشح بینی است. این علائم به طورمعمول در شروع بیماری وجود دارند امّا تحت تأثیرعلائم عمومی پوشانده می شوند. همچنین خشونت صدا وخشکی یا ناراحتی گلوممکن است وجودداشته باشد امّا این علائم وقتی که علائم عمومی کمرنگ می شوند ظاهرشده و۳تا۴روز بعد از فروكش کردن تب باقی می ماند. سرفه اکثراً وجود داشته و سخت ترین علامت است وممکن است همراه با ناراحتی یا سوزش زیرجناق سینه باشد. بالغین مسن ممکن است فقط باتب بالا،سستی وگیجی بدون شکایات تنفسی مشخص داشته باشند . به علاوه طیف گسترده ای ازعلائم در بالغین سالم وجود دارد ( ازعلائم کلاسیک آنفولانزا تا بیماری خفیف یا عفونت بدون علائم).تب یافته بالینی بسیارمهمی است،تب معمولا ًبه سرعت تا۳۷٫۸ الی۴۰درجه سانتی گراد بالارفته و اغلب در شروع بیماری به ۴۱درجه سانتیگراد می رسد و همراه با افزایش علائم عمومی است. تب معمولا ًمداوم بوده امّا می تواند منقطع باشد (بخصوص اگر داروهای ضدتب تجویزشده باشد). در روز دوّم یا سوّم بیماری افزایش درجه حرارت معمولاً۰٫۵تا۱درجه کمتراز روز اوّل می گردد و علائم عمومی کاهش می یابد. عموماً دوره تب۳روزاست امّا ممکن است۴تا ۸ روز نیز طول بکشد. درتعداد اندکی از بیماران،پیک دوّم تب در روز سوّم یاچهارم اتفاق  می افتدبیماری آنفلوانزای نوع B ممکن است تا اندازه ای خفیف تر از بیماری آنفلوانزای نوع A باشد. عفونت آنفلوانزای نوع C به شکل سرماخوردگی بدون تب دیده میشود.
در دو انتهای طیف سنی، تفاوتهای عمده در بروزآنفلوانزا وجود دارد. خروسک همراه با عفونت ویروس آنفلوانزا فقط درکودکان روی می دهد. در میان بالغین مسن،تب یافته بسیارشایع است اگرچه شدت پاسخ به تب ممکن است کمتر از کودکان و بالغین جوان باشد. عوارض ریوی در بالغین مسن بسیارشایع تراز هرگروه سنی دیگری است.
بیماری آنفلوانزای بدون عارضه به طورکلی یک بیماری خود بخود محدود شونده است. بهبودی به سرعت ایجاد می شود امّا بسیاری از بیماران کاهش قوای جسمانی یا انرژی را برای یک هفته یا بیشتر دارند.

واکسن آنفلوانزا:.................................................................................
واکسن آنفلوانزا بیش از۶۰ سال است که در دسترس بوده و تجربیات گسترده در طی این مدت ایمنی واثر بخشی آن را بخوبی نشان داده است. درجمعیّتی که در معرض خطرعوارض شدید بیماری آنفلوانزااست اثر واکسیناسیون درکاهش بستری و مرگ شناخته شده است. آنتی بادی تولید شده در بدن در مقابل یک نوعی از زیرگونه آنفلوانزا اثر محافظتي دارد و در مقابل سایرانواع وزیرگونه ها اثرمحافظتی ندارد وواکسن سالیانه براساس سوشهای غالب شناخته شده ویروسی آنفلوانزای همان سال تهیه میگردد و بنابراین ذخیره واکسن جهت چندین سال منطقی نمی باشد. دو نوع واکسن شامل ویروسهای کشته شده یا غیرفعال (به شکل تزریقی) و ویروسهای زنده ضعیف شده به شکل اسپری جهت استفاده از طریق بینی هم اکنون دردسترس می باشد.
واکسنهایی که از سوشهای شایع همان سال تهیه شده اند درافراد سالم۷۰تا۹۰% در پیشگیری از بیماری مؤثر می باشند. همچنین موارد بستری ناشی ازآنفلوانزا را تا۵۰% کاهش می دهد..زمان ایده آل برای واکسیناسیون در نیم کره شمالی از شهریورتا نیمه مهرماه می باشد (ایران در نیم کره شمالی واقع می باشد) و درنیم کره جنوبی از نیمه خرداد تا نیمه مهرماه است. به طور متوسط حدود دو هفته طول می کشد تا پاسخ محافظتی آنتی بادی پس از واکسیناسیون در بدن فرد حاصل شود. بطورکلی واکسن آنفلوانرا جهت گروه های در معرض خطر (که ابتلا به آنفلوانزا در آنان باعواقب سنگین تری همراه است) وگروه های در معرض تماس (که به دلیل مشاغل خاص، بیشتردر معرض ابتلاء به بیماری قرار دارند) تجویزمی گردد.

 

افراددر معرض خطربیماری آنفلوانزا:

1.      بیماران ضعیف و ناتوان

2.      سالمندان (افراد بالای۵۰ سال)

3.      ساکنین آسایشگاه ها وکارکنان آن

4.      بیماران مبتلا به بیماری های مزمن (ریوی،قلبی عروقی،کلیوی ومتابولیک)

5.      کارکنان حرفه های پزشکی و بهداشتی، بالاخص افراد در تماس مستقیم با بیمار

6.       خانمهای بارداری که سه ماهه دوم و سوم حاملگی آنان مقارن با فصل شیوع آنفلوانزا می باشد.

7.      کودکان و نوجوانان ۶ ماهه تا۱۸ساله که تحت درمان طولانی مدت باآسپرین    می باشند.

8.      مراقبین و سایراعضاء خانواده بیمارانی که جزو گروه در معرض خطر به حساب   می آیند.

9.      کودکان۵۰ تا ۵۹ ماهه

داروهای ضد ویروسی مورد استفاده در آنفلوانزا:................................................
داروهای ضد ویروسی میتوانند به عنوان مکمل پروفیلاکسی و درمان بکار برده شوند.
برای کلیه افراد در معرض خطر می بایست واکسن آنفلوانزا تزریق گردد و درصورت عدم مصرف واکسن از دارو نیز می توان بعنوان پیشگیری در این گروه استفاده نمود. درصورتی که فرد در معرض بیماری نبوده و بیمار نیز نشده است درمان پیشگیری در آنها حداقل برای چندین ماه (تا زمان اتمام طغیان یا اپیدمی یا پاندمی) ادامه خواهد یافت (پیشگیری اولیه) و براي افرادی که در معرض بیماری بوده اند درمان پروفیلاکسی به مدت۷ تا ۱۰روز تجویز می گردد (پیشگیری ثانویه).

 

معاونت امور بهداشتی دانشگاه - گروه پیشگیری و مبارزه با بیماریهای واگیر

 


٠٧:٥٤ - 1394/09/24    /    شماره : ٢٩٤٦٣    /    تعداد نمایش : ٥٧٣


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج